Informacje o kampanii
PTSD
DEPRESJA
CHOROBA AFEKTYWNA DWUBIEGUNOWA
Przechodzenie z depresji w manie
Myśli przechodzące od bycia królową życia czy te kiedy myślę jak i kiedy to się wszytsko skończy. Uczucie kiedy wpadasz do zimnej czarnej wody kiedy obok ciebie toczy się normalne życie a ty wiesz że nie umiesz pływać i nie chcesz wypłynąć
Nie pamiętam dokładnie momentu kiedy z osoby pełnej chęci, energii i planów na przyszłość stałam kimś dla kogo każdy dzień jest błaganiem o to aby wszytsko się skończyło.
Pamiętam że pierwszym czynnikiem było to kiedy moja Matka powiedziała że zmarnowałam jej życie.
Słyszałam od niej wiele słów, że nikt mnie nie kocha. Kiedy mój były chłopak mnie uderzył i odeszłam od niego kazała mi go przeprosić i wrócić do niego bo nikt inny mnie nie zechce.
Ale dopiero w wieku 34 lat pękłam. Pierwszy epizod depresyjny. Ale pomyślałam że będę walczyć o siebie i dam radę. Dałam na jakiś czas. A później było tylko gorzej,
W pewnej chwili poznałam kogoś.
Myślałam uda się, przecież coś musi się udać.
Na początku, jak to bywa było dobrze. Pomogłam jemu rozwinąć firmę myśląc że robię to dla nas. Ale wziął co mógł, moje oszczędności i kolejne stracone lata.
Teraz jest już tak źle że codziennie myślę o złej rzeczy i tym że nikt nie zauważy kiedy zniknę.
Dla moich rodziców zupełnie się nie liczę.
Moje siostry potrafią tylko mnie krytykować. Całą mnie, że źle żyje, zle sie ubieram nie mam nikog.
Obecnie mam duże długi.
Nie mogłam pracować bo nie dawałam rady. Dzień pracy zaczynał się i kończył płaczem w łazience.
Potrzebuję pomocy i terapii
A nie mam nikogo bliskiego bo nawet ci co byli nie zrozumieli tego co się ze mną dzieje. Nie zapytali dlaczego ale krytykowali jedynie.
Więc mogę tylko prosić was o to żebyście mi pomogli przetrwać.
Dziękuję